CZERWONY KOLOR PLAMY NA JOWISZU MOŻE BYĆ WYNIKIEM PROMIENIOWANIA SŁONECZNEGO

źródło:tylkoastronomia.pl

Według nowej analizy danych uzyskanych z misji Cassini, kolor Wielkiej Czerwonej Plamy na Jowiszu jest wynikiem degradacji prostych związków chemicznych, które są narażone na działanie promieni słonecznych w górnych warstwach atmosfery tej gazowej planety. Wyniki te przeczą innym teoriom pochodzenia kolorów tej długowiecznej formacji pogodowej.

Wygląda na to, że pojawienie się czerwonawych pierwiastków ma związek z chmurami Jowisza. Naukowcy doszli do tych wniosków na podstawie danych uzyskanych podczas lotu sondy Cassini, która znajdowała się w pobliżu Jowisza w grudniu 2000 roku. Badanie wzbogaciły dane z eksperymentów laboratoryjnych.

To właśnie tam naukowcy sprawdzali jak zachowuje się amoniak, acetylen i pierwiastki chemiczne obecne na Jowiszu. Odzwierciedlono nie tylko atmosferę gazowego giganta, ale również oddziaływanie Słońca na nie przy ciśnieniach panujących na ekstremalnie wysokościach chmurach tej planety. W laboratorium doprowadziło to do powstania substancji o czerwonawym kolorze.

Ogromny antycyklon zwany Wielką Czerwoną Plamą, wieje na Jowiszu już od co najmniej 350 lat. Burza ta jest wystarczająco duża, aby dało się ją zobaczyć za pomocą amatorskich teleskopów. Odkrywcą Wielkiej Czerwonej Plamy jest brytyjski fizyk, Robert Hooke. Obserwacji dokonał w 1664 roku. Prawdopodobnie jednak antycyklon znajduje się na powierzchni Jowisza znacznie dłużej.

źródło:tylkoastronomia.pl

NA KSIĘŻYCU JOWISZA EUROPIE ZNAJDUJĄ SIĘ PŁYTY TEKTONICZNE

Lodowy księżyc Jowisza, Europa przypomina Ziemię bardziej, niż myśleliśmy. Naukowcy zdobyli dowody na to, że istnieją tam płyty tektoniczne, które nasuwają się na siebie podobnie, jak na naszej planecie. To pierwsze ciało niebieskie poza Ziemią, gdzie taki mechanizm udało się potwierdzić. Szczególnie interesujący w miejscu, o którym mówi się, że mogłoby się tam rozwinąć życie.

Europa od dawna uważana jest za miejsce, które może sprzyjać powstaniu życia. Wiadomo, że pod lodem pokrywającym powierzchnię księżyca jest tam więcej wody, niż na Ziemi. Istnienie płyt tektonicznych nasuwających się na siebie sugeruje, że ewentualne, potrzebne dla powstania życia substancje przyniesione na Europę przez komety, mogłyby dostać się pod powierzchnię lodu, gdzie mogą istnieć sprzyjające warunki.

Ocean na Europie pokryty jest 20, 30-kilometrowej grubości warstwą lodu. Wcześniejsze obserwacje pokazywały, że na powierzchni powstaje nowy lód. Nie wiadomo było jednak, skąd bierze się na to miejsce i co dzieje się ze starym. Opublikowane właśnie na łamach czasopisma „Nature Geoscience” wyniki analiz obrazów przesłanych przez sondę Galileo wydają się odpowiadać na to pytanie.

Badacze pod kierunkiem Simona Kattenhorna z University of Idaho potraktowali obrazy powierzchni Europy jako swoiste puzzle i zauważyli, że z czasem, jeden dość rozległy fragment lodu po prostu zniknął. Nie sposób tego inaczej wytłumaczyć, jak właśnie nakładaniem się na siebie płyt lodu i faktem, że podobnie, jak w przypadku płyt skalnych na Ziemi, część powierzchni jednej płyty wsuwa się pod drugą.

Schemat możliwego mechanizmu nakładania się płyt lodowych na Europie /Noah Kroese, I.NK /

                                _{^{ŹRÓDŁO:LOSYZIEMI.PL}}

_{^{Źródło: PAP, rmf24}}