POD BAZĄ US NAVY NA ALASCE PĘKA LÓD. NAUKOWCY NIE PRZEWIDZIELI TAK SZYBKIEGO TOPNIENIA POKRYWY LODOWEJ

Pod obozem U.S. Navy pęka lód, zmuszając dowództwo do odwołania tegorocznej edycji manewrów na łodziach podwodnych lub do przeniesienia bazy, którą stanowi obóz Ice Camp Nautilus. Zagrożenie życia marynarzy jest wynikiem błędnego obliczenia tempa zanikania pokrywy lodowej okalającej północne wybrzeże Alaski.

Manewry na łodzi podwodnej New Mexico (SSN 779)

Należący do amerykańskiej marynarki wojennej obóz Ice Camp Nautilus położony jest nieopodal miejscowości Prudhoe w okręgu North Slope (Alaska), na wybrzeżu Morza Arktycznego. W „wiosce”, na którą składa się kilka budynków i namiotów postawionych na lodzie, marynarze zatrzymali się, by wziąć udział w szkoleniu Ice Exercise 2014.
W jego trakcie żołnierze są szkoleni do służby na trzech typach łodzi podwodnych: pancernikach typu USS New Mexico (BB-40), okrętach podwodnych z napędem jądrowym USS Hampton (SSN-767) klasy Los Angeles oraz jednostki podwodne klasy Virginia, wybudowane przez przedsiębiorstwo Huntington Ingalls oraz korporację General Dynamics.
Lód pęka. Nie pierwszy raz
Podczas tegorocznej edycji zaobserwowano pęknięcia w pokrywie lodowej, zagrażające bezpieczeństwu szkolących się marynarzy. Ich pojawienie się stawia dowództwo przed decyzją o odwołaniu treningów lub przeniesieniu bazy. Pęknięcia pokrywy zagrażają życiu – osłabiony lód może nie wytrzymać obciążenia jakimi są zabudowania i obecność ludzi. Dowództwo nie wystosowało jeszcze oficjalnego komunikatu o podjętej decyzji. Nie jest to jednak pierwsza sytuacja, gdy stan lodu decyduje o ewentualnej budowie bazy.
Trzy lata temu analitycy zatrudnieni w Laboratoriach Arktycznych U.S. Navy zaobserwowali zanikanie pokrywy lodowej na terenie przeznaczonym pod obóz. To stało się wbrew ich przewidywaniom – szacowano, że pokrywa lodowa skuwająca wody Arktyki będzie zanikać w wolniejszym tempie.
Z powodu pęknięć szkolenia w 2012 i 2013 roku przeprowadzono bez wybudowania baz na lodzie. 2014 r., po raz pierwszy od 2011 r., postanowiono stworzyć obóz tymczasowy na zamarzniętych wodach.
Warto zaznaczyć, że postępujący rozpad pokrywy lodowej jest jednocześnie problemem dla wszystkich przyszłych edycji szkoleń, zaplanowanych aż do roku 2020.

Zanikająca pokrywa lodowa Arktyki

Lata praktyki
Szkolenia w regionie arktycznym trwają od 56 lat. W ćwiczeniach i manewrach niejednokrotnie brały udział jednostki państw sojuszniczych i transportowych. Od roku 1958 roku amerykańska marynarka wojenna przeprowadziła łącznie 120 ćwiczeń na arktycznych wodach.
Pierwsze z nich odbyło się z wykorzystaniem „Nautilusa”- pierwszej na świecie jednostki podwodnej napędzanej energią z reakcji łańcuchowej przebiegającej w reaktorze atomowym.

ŹRÓDŁO:LOSYZIEMI.PL

Źródło: Reuters, tm

ARKTYKA-SEZON TOPNIENIA LODU JEST CORAZ DŁUŻSZY

Niewielkie zmiany w początku tego okresu prowadzą do katastrofalnych zmian, a to może bezpośrednio wpłynąć na każdego człowieka na Ziemi.

Zdjęcie satelitarne rozpadającego się lodu Arktyki

- W ciągu ostatnich 40 lat zasięg lodu morskiego w Arktyce znacząco się zmniejsza – powiedziała prof. Julienne Stroeve z UCL Earth Sciences. Specjalistka od nauk o Ziemi zaznaczyła również, że „moment, w którym zaczyna i kończy się sezon topnienia wywiera ogromny wpływ na to, ile lodu stracimy każdego roku”.Z najnowszych badaniach prowadzonych przez prof. Stroeve wynika, że to właśnie czas rozpoczęcia roztopów silnie wpływa na ich intensywność. Wytłumaczenie jest banalnie proste – im więcej promieniowania słonecznego dotrze do powierzchni Ziemi, tym więcej lodu się stopi.

Odsuwający się o wybrzeży Nowej Ziemi lód, który pod wpływem wiatru uległ silnemu spękaniu, 2 marca 2014, zdjęcie z satelity NASA/arcticicesea.blogspot.com/

Im wcześniej zaczną się roztopy, tym będą bardziej intensywne
Eksperci tłumaczą, że „czas rozpoczęcia roztopów silnie wpływa na to, ile energii słonecznej zostanie pochłoniętej przez lód i przez morze”. Z kolei „pochłanianie” promieniowania zależne jest od tego, do jakiej powierzchni dociera. – Powierzchnie, które odbijają dużą część promieniowania, czyli na przykład lód, mają niskie albedo – przypominają naukowcy. Z kolei powierzchnie ciemniejsze, na przykład woda, które pochłaniają więcej światła, mają wysokie albedo.
Oznacza to, że nawet niewielka zmiana w pokrywie lodowej na wiosnę może prowadzić do znacznie większej ilości pochłanianego ciepła latem. To z kolei spowoduje, że jesienią ubędzie więcej pokrywy lodowej.

Silnie spękany lód (Morze Karskie), 2 marca 2014 roku, zdjęcie z satelity NASA/arcticicesea.blogspot.com/

Lodu znacznie ubyło
Naukowcy zaznaczają przy tym, że istnieje jeszcze jeden ważny aspekt pochłaniania promieniowania. – Starszy lód ma większe albedo od młodszego. Od 1980 roku, pokrywa lodowa, która składa się ze starszego lodu zmalała z 70 proc. do 20 proc. Zmiany są więc ogromne – precyzują.
- Ten proces działa na zasadzie efektu zwrotnego, w którym niewielkie zmiany temperatury otoczenia i lodu morskiego prowadzą do dużych zmian w pochłanianiu ciepła – dowiedli specjaliści.
Energia silniejsza od bomby atomowej
Prof. Julienne Stroeve zwróciła uwagę na jeszcze jeden problem. – Długość okresu topnienia z roku na rok wzrasta. Istnieją też duże wahania w długości tego okresu. Ilości energii zaangażowanej w te zmiany jest ogromna. To setki megadżuli dodatkowej energii zgromadzonej na każdym metrze kwadratowym morza. Jest to odpowiednik kilkukrotnej energii uwalnianej przez bomby atomowej w Hiroszimie na każdy kilometr kwadratowy na Oceanie Arktycznym – wyjaśniła.
Wyniki badania zostaną opublikowane w przyszłym numerze czasopisma „Geophysical Research Letters”. Według autorów, badanie znajdzie szerokie zastosowanie między innymi w żegludze w Arktyce, a także dla platform wiertniczych, działających w rejonie Arktyki.

ŹRÓDŁO:LOSYZIEMI.PL

Źródło: phys.org, tvnmeteo.pl