Pokazywanie postów oznaczonych etykietą oczyszczanie. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą oczyszczanie. Pokaż wszystkie posty

piątek, 5 czerwca 2015

"SYSTEM SLATA" POZWOLI NA OCZYSZCZENIE OCEANÓW ZE ŚMIECI?


Źródło: divers24.pl
Oceany pełne są plastikowych odpadków pozostawionych przez człowieka. Śmieci te zabijają każdego roku miliony żółwi, ryb, ssaków i ptaków. Plastikowe butelki czy torby znajdowane są nawet w najrzadziej odwiedzanych przez człowieka zakątkach oceanów.
W przyszłym roku rozpocznie się faza pilotażowa projektu Ocean Cleanup. Na początek pilotaż obejmie 2-kilometry wód przybrzeżnych wyspy Tsushima. Specjaliści szacują, że każdego roku z tej wyspy trafia do oceanu około 1 m3zanieczyszczeń na każdego mieszkańca.
Ocean Cleanup wykorzysta pomysł 19-letniego Boyana Slata, który w czerwcu ubiegłego roku opracował koncepcję taniego i prostego oczyszczenia oceanów ze śmieci. Przez kilka miesięcy ubiegłego roku zespół ochotników składający się ze 100 naukowców i inżynierów prowadził analizy wykonalności systemu Slata.
Eksperci są pewni, że dzięki temu pomysłowi można będzie oczyścić oceany. Po co poruszać się po oceanie, skoro ocean może przybyć do ciebie - mówią. Zamiast wykorzystywać łodzie i sieci do zbierania odpadków projekt Ocean Cleanups zakłada wykorzystanie długich unoszących się na wodzie barier, które będą zatrzymywały odpadki w miarę, jak pod barierami będzie przepływała woda. Cała woda przepłynie pod barierą, a lżejszy od wody plastik zatrzyma się na barierze. Rozwiązuje to problem przypadkowego chwytania stworzeń morskich, z którym mielibyśmy do czynienia w przypadku sieci. Bariery są skalowalne, mocuje się je do dna i mogą oczyszczać miliony kilometrów kwadratowych wód bez potrzeby przesuwania się chociażby o centymetr - stwierdzają eksperci.
W niedalekiej przyszłości Ocean Cleanup ma zamiar ustawić 100-kilometrową barierę, która usunie Wielką Pacyficzną Plamę Śmieci. To olbrzymia struktura, której powierzchnię ocenia się na od 700 000 do 15 000 000 kilometrów kwadratowych. Uformowała się ona stopniowo, w miarę jak prądy przynosiły w jedno miejsce zanieczyszczenia. Plama nie jest widoczna na zdjęciach satelitarnych i można jej nie zauważyć gołym okiem, gdyż składa się głównie z mikroskopijnych fragmentów tworzyw sztucznych. Plama zbiera gigantyczne żniwo śmierci wśród stworzeń żerujących w oceanach, gdyż połykają one plastik i żywią nim swoje młode. Usunięcie Wielkiej Pacyficznej Plamy Śmieci konwencjonalnymi metodami – czyli łodziami i sieciami – trwałoby około 79 000 lat i pochłonęłoby dziesiątki miliardów dolarów. Technika Slata pozwoli na zlikwidowanie jej znacznie mniejszym kosztem.
Ocean Cleanup, w ramach którego pracują inżynierowie, fizycy, oceanografowie, ekolodzy, specjaliści od finansów, recyklingu i prawa morskiego, ma zamiar stworzyć też system do oczyszczania delt rzecznych i innych szlaków wodnych, z których śmieci trafiają do oceanów.

sobota, 7 lutego 2015

STWORZONO KATALIZATORY CIENKOWARSTWOWE DO OCZYSZCZANIA WODY

Naukowcy korzystający z dofinansowania UE opracowali nowe technologie materiałów w celu zwiększenia wydajności fotokatalitycznej dwutlenku tytanu (TiO2). Stworzone katalizatory cienkowarstwowe umożliwiają wydajniejsze oczyszczanie wody.
Fotokataliza z wykorzystaniem światła słonecznego to jedna z potencjalnych metod odzyskiwania czystej wody z wód ściekowych. Niestety, spektrum pochłaniania światła większości materiałów półprzewodnikowych obejmuje zwykle zakres ultrafioletu. Inną wadą jest ich niska fotoefektywność.

Naukowcy z projektu NANOHAP zajęli się przezwyciężeniem tych ograniczeń poprzez opracowanie materiałów cienkowarstwowych o przerwach energetycznych w spektrum światła widzialnego i z wydajnym przenoszeniem ładunku. Zajęto się przede wszystkim modyfikowaniem powierzchni TiO2 metalami szlachetnymi lub przejściowymi w celu zwiększenia fotoefektywności.

Naukowcy wykorzystali magnetronowe źródło rozpylania jonowego do przygotowania cienkich powłok fotokatalitycznych z TiO2, które posłużyły następnie jako podłoża do osadzania nanocząsteczek innych metali. Stosowano między innymi srebro, miedź i platynę, osadzając cząstki metodą gazowego rozpylania jonowego (GFS). Skoncentrowano się na właściwościach podłoża szklanego, czasie rozpylania i parametrach procesu pozwalających uzyskać optymalną sprawność fotokatalityczną dla poszczególnych rodzajów nanocząsteczek.

Za pomocą różnego rodzaju technik mikroskopii i spektroskopii badano morfologię nanocząsteczek oraz określano ilość cząstek i poziom utlenienia metalu. Oceny aktywności fotokatalitycznej TiO2 dokonywano z użyciem testów metodą dekompozycji molekularnej. Do analizy właściwości fotoindukowanych wykorzystano pomiary kątów zwilżania wody podczas naświetlania ultrafioletem.

Stwierdzono, że rodzaj szkła stanowiącego podkład dla TiO2 ma ogromny wpływ na aktywność fotokatalityczną materiału. Najwyższą efektywność uzyskano w przypadku szkła wytwarzanego procesem float. Używano podłoży szklanych pokrytych warstwą półprzewodnika TiO2 o grubości około 500 nm. Spośród badanych metali największą poprawę aktywności fotokatalitycznej półprzewodnika okazała się dawać platyna.

Opracowana przez projekt NANOHAP nowatorska technologia GFS do osadzania zmodyfikowanych cienkich powłok TiO2 powinna umożliwić produkcję wysoce fotoaktywnych powłok wielkopowierzchniowych do oczyszczania strumieni zanieczyszczonej wody. Z innych możliwych zastosowań można wymienić powierzchnie samoczyszczące.

Źródło:studentnews.pl

Komentarze