CZERWONY KOLOR PLAMY NA JOWISZU MOŻE BYĆ WYNIKIEM PROMIENIOWANIA SŁONECZNEGO

źródło:tylkoastronomia.pl

Według nowej analizy danych uzyskanych z misji Cassini, kolor Wielkiej Czerwonej Plamy na Jowiszu jest wynikiem degradacji prostych związków chemicznych, które są narażone na działanie promieni słonecznych w górnych warstwach atmosfery tej gazowej planety. Wyniki te przeczą innym teoriom pochodzenia kolorów tej długowiecznej formacji pogodowej.

Wygląda na to, że pojawienie się czerwonawych pierwiastków ma związek z chmurami Jowisza. Naukowcy doszli do tych wniosków na podstawie danych uzyskanych podczas lotu sondy Cassini, która znajdowała się w pobliżu Jowisza w grudniu 2000 roku. Badanie wzbogaciły dane z eksperymentów laboratoryjnych.

To właśnie tam naukowcy sprawdzali jak zachowuje się amoniak, acetylen i pierwiastki chemiczne obecne na Jowiszu. Odzwierciedlono nie tylko atmosferę gazowego giganta, ale również oddziaływanie Słońca na nie przy ciśnieniach panujących na ekstremalnie wysokościach chmurach tej planety. W laboratorium doprowadziło to do powstania substancji o czerwonawym kolorze.

Ogromny antycyklon zwany Wielką Czerwoną Plamą, wieje na Jowiszu już od co najmniej 350 lat. Burza ta jest wystarczająco duża, aby dało się ją zobaczyć za pomocą amatorskich teleskopów. Odkrywcą Wielkiej Czerwonej Plamy jest brytyjski fizyk, Robert Hooke. Obserwacji dokonał w 1664 roku. Prawdopodobnie jednak antycyklon znajduje się na powierzchni Jowisza znacznie dłużej.

źródło:tylkoastronomia.pl

GWAŁTOWNIE ROŚNIE AKTYWNOŚĆ SŁOŃCA

Ostatnimi czasy obserwowaliśmy iż plamy zbliżające się z reguły do środka tarczy słonecznej traciły swój potencjał i nie zagrażały zbytnio Ziemi większymi rozbłyskami, teraz ta sytuacja zaczyna wyglądać zupełnie inaczej.

 Aktywny region o numerze 2036 powstał w niedzielę i właśnie gdy zaczął zbliżać się do środka tarczy słonecznej dosłownie "rósł w oczach" z małej pojedyńczej plamki alfa powstał region składający się z ośmiu plam i posiadający już strukturę magnetyczną beta-gamma, jednak patrząc jak szybko zachądzą procesy w jego obrębie można stwierdzić, że szybko otrzyma klasyfikację beta-gamma-delta. Region zaczyna znajdować się praktycznie na środku tarczy słonecznej, więc każdy powstały z jego obrębu rozbłysk będzie geoefektywny. Kolejne dwa aktywne regiony którym warto się przyjrzeć to kolejno 2034 oraz 2035 zarówno jeden jak i drugi posiada klasyfikację magnetyczną beta-gamma a ich potencjał i wielkość cały czas rośnie. Rejon 2035 znajduję się na wprost Ziemi nad równikiem natomiast 2034 znajdzie się w pozycji geoefektywnej w ciągu najbliższych kilkunastu godzin. Na wschodzie wyłania się kolejny nowy region który nie otrzymał jeszcze swojej nowej numeracji. W najbliższych dniach istnieje spore prawdopodobieństwo rozbłysku klasy M i małe klasy X, jednak przy tak szybko zmieniających się strukturach magnetycznych regionów to prawdopodobieństwo powinno rosnąć.

Aktywny region 2034

ŹRÓDŁO:LOSYZIEMI.PL